مــدرســـه ی مــامــان هـا

اینجا برای تربیت فرزندانمون همگی هم معلم هستیم و هم شاگرد!...

کودک مهاجم یا تسلیم پذیر!

1392/11/16 6:03
نویسنده : یه مامان
2,411 بازدید
اشتراک گذاری

کودکان در تنظیم روابطشان با هم سن وسالان خود دو دسته اند: دسته اول کسانی که از دوستان خود کتک می خورند و دسته دوم کودکانی که حالت تهاجمی داند...

کودکان در تنظیم روابطشان با هم سن وسالان خود دو دسته اند: دسته اول کسانی که از دوستان خود کتک می خورند. این نوع کودکان هر از چند گاهی برای والدین خود احساس نگرانی بوجود می آورند زیرا والدین دوست دارند علاوه بر داشتن فرزند مودب ، بتواند از حق خودش دفاع کند. و دسته دوم کودکانی که حالت تهاجمی داند.

 صرف نظر از اینکه کودکی مهاجم باشد یا تسلیم، والدین او سعی می کنند رفتارش را اصلاح کنند زیرا نگران هستند که اگر رفتار ناشایست یک پسر بچه دو ساله اصلاح نشود، در سن سی سالگی نیز به همان گونه ، رفتار کند.

 برخی از ویژگی های تهاجمی یا انفعالی، همراه با رشد اجتماعی کودکان تغییر می کند، والدین می توانند با راهنمایی های توام با ملایمت، به کودکان بیاموزند که از خود دفاع کنند یا خشم خود را کنترل نمایند.

 اگر دعوایی بین فرزند شما و دوستانش روی داد، بجای اینکه از دوستان او خشمگین شوید، سعی کنید به فرزند خود کمک کنید تا راه حل هایی مسالمت آمیز برای حل مشکل خود بیابد.

 به طور مثال والدین می توانند به فرزند خود بیاموزند که اگر دوستش قصد کتک زدنش را داشت فورا به خانه برگردد و رفتارش را نادیده بگیرد. زیرا اگر کودک نسبت به رفتار دوستان مهاجمش واکنش نشان دهد، آنها بیشتر تشویق خواهند شد تا به عمل نامناسب خود مبادرت ورزند.

 وقتی کودک بفهمد که به جای فرار کردن از دست دوستش که قصد کتک زدن او را داشته، با وی قطع رابطه کند یعنی با حفظ استقلال خود، عدم وابستگی خود را به وی نشان دهد. در طول زمان رفتار خشنونت آمیز طرف مقابل به دلیل از دست دادن همبازیش از بین خواهد رفت.

اکنون به نکات کلیدی زیر که ما را در مواجهه با کودکان مهاجم یا تسلیم، یاری می دهد اشاره می کنیم:

 1- روانشناسان معتقدند که ارتباطی مستقیم میان کتک زدن کودکان توسط والدین و مهاجم شدن آنها وجود دارد. برخورد استدلالی و استفاده حداقل از کتک زدن، رفتار تهاجمی آنها را آرام خواهد کرد.

2- کودکانی که والدین آنها برخوردی استدلالی و توضیحی با آنها دارند، معمولا در برقراری ارتباط با دوستان خود موفق ترند، زیرا می دانند که چگونه مذاکره کنند و مشاجرات را به شیوه ای مسالمت آمیز برطرف سازند.

3کودکانی که مهاجم هستند، باید سرگرم فعالیت هایی شوند که از زور و بازوی خود کمتر استفاده کنند و فرصت ایجاد دردسر نداشته باشند.

4- تمامی کودکان، صرف نظر از اینکه مهاجم باشند یا تسلیم، به تشویق نیاز دارند تا بتوانند رفتار خود را اصلاح کنند. به همه افراد خانواده تذکر دهید تا این نکته را در برخورد با فرزندتان رعایت کنند.

5- کودک کتک زننده را نادیده بگیرید و بیشتر توجه خود را به کودک کتک خورده معطوف کنید. در این صورت کودک مهاجم برای رفتارش پاداشی نخواهد گرفت.

6- اگر چندین بار به فرزند خود تذکر دادید ولی او باز هم به کتک زدن دوست خود اقدام کرد، عذرخواهی او را نپذیرید. برخی کودکان می دانند که عذرخواهی کردن آسانترین راه فرار از تنبیه شدن است. کودکان باید بیاموزند که عذرخواهی بدون تغییر رفتار، بی ارزش است.

 7- محروم کردن کودک مهاجم از فعالیت مورد علاقه اش، می تواند یک تنبیه موثر باشد. به شرط آنکه علت آن را برای او توضیح دهید.

 8- برنامه های خشنونت آمیز تلویزیونی می تواند روحیه تهاجمی را در کودکان تقویت کند.

9-باید به کودک خود بیاموزیم که نباید کسی را بزند ، و نه از کسی کتک بخورد . بلکه باید از خود دفاع کند و مثلاً اگر او را مورد حمله قرار داده و می خواهند کتک بزنند ، جلو دست آنان را بگیرد و یا دیگران را خبر کند ، تا آنان وارد مسأله شده و خود عکس العملی نشان ندهد . از زور گفتن و پرخاش کردن به دیگران پرهیز کند . حرف منطقی را بپذیرد .

10- اگر مورد حمله قرار گرفت و مجبور شد ، به میزانی که باید و مناسب است از خود دفاع کند ، و مسلماً جامعه ، روحیه حمله و تهاجمی را نمی پذیرد . خانواده ها نیز نباید در این زمینه وارد شوند و از کودک حمایت و یا معترض او شوند ، مگر در صورتی که کودک ، مسأله را با شما در میان بگذارد و از شما کمک بخواهد . در این صورت واسطه گری مناسب و محدود کافی است . زیرا باید کودک یاد بگیرد که نباید آسیب پذیر باشد ، و باید فقط در حد دفاع به مقابله برخیزد .

 منابع:

بیتوته/ کلیدهای رویارویی با مشکلات رفتاری در کودکان. ترجمه مسعود حاجی زاده

100 پرسش 100 پاسخ در روابط والدین و فرزندان نوشته اکرم (گیتی) حیدری 

پسندها (0)
شما اولین هوادار باشید!
نظرات (17) مشاهده جعبه ارسال نظر
مامان پریسا
16 بهمن 92 7:02
سلام صبح زیبای زمستونیتون گرمه گرم فکر میکنم این پست در ادامه ی اون پست هستش که مربوط به تکلیف بزرگتر ها در زد و خورد بچه ها بود.... هستش.... و دقیقا همون مساله ی : هر کسی تو رو زد توهم اونو بزن ... اینجا مصداق پیدا میکنه... همین مساله به راحتی در تقویته روحیه ی تهاجمی بچه ها میتونه تاثیر داشته باشه...
یه مامان
پاسخ
سلام مامان عزیز و مهربون پریسا صبح شما هم به خیر بله حدستون کاملا درسته
مامان پریسا
16 بهمن 92 7:04
یاد دوران مدرسه افتادم که یه مدرسه ی ابتدایی پسرانه هم نزدیکمون بود... تا پسر بچه ها تعطیل میشدن میومدن داخل خیابون و کیف و کفش بود که میرفت تو اسمون و فرود میومد تو سر دوستاشون....حالا یکی فقط میزد و یکی در حال کتک خوردن...
یه مامان
پاسخ
اتفاقا یک هنرستان پسرونه هم جلوی خونه ی ماست و وقتی ظهر تعطیل میشن انگار محله میره رو هوا! تو سر و کله ی هم میزنن و از در هنرستان میریزن بیرون صداهاشون هم که بالغ و کلفت شده یهو فکر میکنی که چی شد!
مریم (مامان روشا)
16 بهمن 92 11:29
سلام صبح به خیر
یه مامان
پاسخ
سلام مامان عزیز صبح شما هم بخیر
مریم (مامان روشا)
16 بهمن 92 11:33
ممنون خیلی مفید بود
یه مامان
پاسخ
خواهش میشه
مامان شیما
16 بهمن 92 11:38
سلامصبح بخیر مررررررررررررررررررررررسی
یه مامان
پاسخ
سلام صبح شما هم بخیر مامان عزیز گل پسرتون چطوره؟
مامان شبنم
16 بهمن 92 16:43
سلام ممنون مفید بود مثل همیشه
یه مامان
پاسخ
سلام مامان عزیز ما هم از همراهی شما ممنونیم، مثل همیشه
مامان یاسمن و محمد پارسا
17 بهمن 92 7:37
ممنونم به نکات خوبی اشاره شده بودمحمد پارسا تو خونه بیچاره یاسمن و اگه نزنه هم تهدید به زدن می کنه و طفلک یاسمن با داد و بیداد میاد پیش من اما بیرون ازخونه هم اجازه نمی ده کسی بزنتش با یه داد طرف از ترسش در میره اما یاسمن از بچگی هم حالت دفاع از خودش نداشت کاملا کوتاه میاد و ترسو در بربر کتک زدن دیگرانوفتیم می گم مامان نذار بزننت اگر کسی حتی داداشت خواست بزنتت بدو بیا پیشم بهم بگو اما فایده نداره انگار می ترسه بیاد و
یه مامان
پاسخ
خواهش میشه. روحیه ی همه ی بچه ها با هم متفاوته، دختر و پسر بودنشون هم توی شکل گیری این روحیه ها تاثیر میذاره. پیشنهاد می کنیم در مورد علت های ترسِ یاسمن عزیز باهاش صحبت کنید. ترس های بجا و نابجا رو براش توضیح بدید. سعی نکنید توی صحبت هاتون فکر کنه که در نظر شما شخصی ترسویی هست ، چون بعد از این قضیه ، وقتی احساس کنه که برچسب ترسو روی اون خورده شده، دیگه تلاشی برای عوض کردن خودش نمی کنه و شاید این واقعیت به اون تلقین بشه که واقعا آدم ترسویی هستش. می تونید تمام این کارها رو بوسیله ی قصه انجام بدید. یه نمونه قصه قبلا در مدرسه داشتیم که شنیدنش خالی از لطف نیست: http://mamanschool.niniweblog.com/post808.php بهتره به اون بفهمانید که ترس چیز بدی نیست و باید از یه سری از چیزها بترسیم و چند تا مثال براش بزنید و یا قصه های این سبکی براش تعریف کنید. و در ادامه براش توضیح بدید که در مقابل بعضی چیزها هم باید از خودمون دفاع کنیم. بعد از این قصه ها می تونید ازش سوالهایی بپرسید که خودش رو بجای شخصیت داستان تصور کنه و بهترین کار رو حدس بزنه؛ مثلا اینکه اگه تو جای اون موش کوچولو بودی و می رفتی سراغ گربه ی پشمالو و اون میومد جلو، چی کار می کردی؟
مامان یاسمن و محمد پارسا
18 بهمن 92 18:53
http://www.niniweblog.com/upl/stareh/13917855508.jpg http://www.niniweblog.com/upl/stareh/13917857194.jpg http://www.niniweblog.com/upl/stareh/13917854782.jpg http://www.niniweblog.com/upl/stareh/13917853954.jpg http://www.niniweblog.com/upl/stareh/13917861566.jpg سلام شب بخیر بلاخره تموم شد فکر نمی کردم اینقد کار داشته باشه اما از پایان کار خوشحال شدم بیشتر از من بچه ها نمی دونم نظر شما چیه در هر صورت ممنونم از پست عالیتون
یه مامان
پاسخ
سلام مامان عزیز و مهربون آفرین به این همه هنرمندی و حوصله ای که به خرج دادید. خیلی تمیز درست شده بود راستی تونستید به کارهاتون برسید؟ گفتیم نکنه مجبور شدید نهار رو برف و شیره بخورید!
مامان فرنيا
19 بهمن 92 8:27
سلام صبح بخير مطلب مفيدي است ممنون
یه مامان
پاسخ
سلام مامان عزیز فرنیا صبح زیبای شما هم به خیر باشه، قابل شما رو نداشت راستی فکر می کنم امروز نوبت داشتید، درسته؟
مامان فرنيا
19 بهمن 92 10:54
بله امروز عصر ميرم حتما فردا ميام و گزارش ميدم البته امروز بدون دخترم ميرم و اميدوارم جلسات بعدي نيافته يك ماه ديگه من چندتا سوال اماده كردم كه بپرسم براساس اولويتهام اما نميدونم توي 40چقدر ميتونم بپرسم
یه مامان
پاسخ
پس منتظر شنیدنش هستیم.