مــدرســـه ی مــامــان هـا

اینجا برای تربیت فرزندانمون همگی هم معلم هستیم و هم شاگرد!...

بهترین روش برای حرف زدن با همسر را یاد بگیریم

1394/2/9 8:29
نویسنده : یه مامان
1,868 بازدید
اشتراک گذاری

ازدواج، یك مكالمه طولانی است كه گاهی اوقات با جرّ و بحث‏های بیهوده قطع می‏گردد. همان گونه كه ارتباط، مهم‏ترین اساس زندگی است، مشاجره هم مخرب‏ترین عامل آن است....

 

زن و شوهر با مشاجره، هم عواطف خود را جریحه‏دار می‏سازند و هم رابطه زناشویی‏شان را مختل می‏سازند. همان گونه كه ارتباط، باعث نزدیكی ما انسان‏ها به هم می‏شود، دعوا و مشاجره، این ارتباط را خراب كرده، انسان‏ها را از هم دور و دورتر می‏سازد. بسیاری از زنان و مردان، از برقراری یك ارتباط سالم، عاجز هستند و به محض مطرح ساختن مسئله و یا مشكلی با همسر خود، وارد گرداب جرّ و بحث‏ها و سوءتفاهم‏های پی‏درپی می‏شوند.

هنگامی كه دو نفر ارتباط عاطفی با هم ندارند، به هنگام پیش آمدن اختلاف، نمی‏توانند از دعوا، اجتناب كنند. زن و شوهرها، هنگام دعوا و مشاجره، خیلی ساده، مسائل را به موارد شخصی و خصوصی، ربط می‏دهند.
به جای مشاجره و بزرگ كردن نكات منفی، باید با یكدیگر گفت‏وگو كرد. بهتر است خواسته‏های خود را صریح و البته با رعایت ادب و احترام، مطرح كرد. بعضی زن و شوهرها، به قدری با هم مشاجره می‏كنند كه كم كم محبتشان از بین می‏رود.

گاهی اوقات همسران، احساسات صادقانه، اما منفی خود را برای جلوگیری از مشاجره، انكار می‏كنند؛ اما در نتیجه این عمل، عشق را در خود نابود می‏كنند. بهتر است بین گفت‏وگو و سكوت، تعادلی برقرار كرد و در نتیجه، برای ایجاد یك ارتباط سالم، باید به مهارت‏های ویژه‏ای مجهز باشیم و بی‏آن كه احساسات صادقانه، اما منفی خود را انكار كنیم، از جرّ و بحث اجتناب كنیم.

اگر تفاوت‏های روحی و روانی زن و مرد، نادیده گرفته شوند، ناخواسته، دعوا پیش می‏آید. بهترین راه برای جلوگیری از دعوا، این است كه در ایجاد و نیز حفظ رابطه‏ای صمیمی و صادقانه، تلاش كنیم. هر چه انسان با كسی صمیمی‏تر باشد، گوش دادن به حرف‏های او - آن هم بدون عكس العمل به احساسات منفی - مشكل‏تر است.

در دعوای بین زن و شوهرها، معمولاً موضوع مورد اختلاف، باعث دعوا نمی‏شود؛ بلكه نحوه بیان نظرات است كه طرفین را می‏رنجاند و به موضع‏گیری وادار می‏كند. هنگامی كه مردی از لحن همسرش این چنین برداشت می‏كند كه زن، قصد مبارزه با او را دارد، همه تلاش خود را به كار می‏برد تا ثابت كند كه خودش درست می‏گوید و حق با اوست و بنابراین، به احساسات زن، توجهی نمی‏كند و هنگامی كه مرد به احساسات زن توجه نمی‏كند، او را با بی‏مهری می‏رنجاند؛ و حتی حق ناراحت شدن را نیز به او نمی‏دهد، بدیهی است كه زن را از خود رنجانده و او را آزار داده است.

در این گونه موارد، زن هم از خود واكنش نشان داده، مرد را ناراحت می‏كند. مرد كه علت واكنش زن را نمی‏داند، به جای تغییر لحن، به تفسیر و توجیه منظور خود می‏پردازد و نمی‏داند كه در حال تدارك مقدمات یك مشاجره و دعوای تمام عیار است. او تصور می‏كند كه این زن است كه قصد دعوا دارد؛ در حالی كه زن، در واقع، قصد دارد در مقابل لحن تهاجمی شوهر، از خود دفاع كند و توضیحات شوهر را یك توجیه بی‏مورد دانسته، عصبانیتش بیشتر و بیشتر می‏شود.
نكته مهم این است كه برخلاف مردها كه یا سكوت می‏كنند و یا راه‏حل نشان می‏دهند، زن‏ها با گله كردن و شكایت، كار را به دعوا و مشاجره می‏كشانند.

زن و شوهرها برای اجتناب از دعوا، باید بدانند كه موضوع اختلاف آنها، آن قدر طرف مقابل را نمی‏رنجاند كه لحن آنها می‏رنجاند. در یك دعوا، یكی از طرفین باید كوتاه بیاید وگرنه، دعوا دامنه پیدا كرده، هرگز تمام نمی‏شود.

چند نكته برای جلوگیری از پدیدار شدن دعوا و جرّ و بحث بین همسران‏

1) همسران باید دقت داشته باشند كه چه وقت یك گفت‏وگوی سالم به بحث تبدیل می‏شود و درست در همان موقع، سكوت كنند.

2) آنها علاوه بر این كه باید لحن صحبت كردن خود را درست كنند، باید به لحن طرف مقابل نیز توجه داشته باشند و ببینند نیاز عاطفی او را برآورده می‏سازند یا نه.

3) سكوت كردن، به فرد فرصت می‏دهد تا خونسردی خود را باز یابد و آرام گیرد؛ پس از هر سكوتی، می‏توان با ملایمت و آرامش بیشتری گفت‏وگو را ادامه داد؛ پس شخص باید تمرین كند و در بین صحبت، اندكی سكوت كرده، درباره آن چه گفته، صادقانه فكر كند.

گفت‏وگویی كه پایان خوشی دارد، نشانه صمیمیت است. طرفین می‏دانند كه دیگری چه می‏گوید و از این كه می‏توانند آزادانه حرف بزنند و منظور یكدیگر را بفهمند، لذت می‏برند. گفت‏وگو در این شرایط، آهنگی نرم و ملایم دارد؛ اما در ازدواج‏های ناموفق، لذت گفت‏وگو در فضایی آلوده به شكایت، گله كردن خشمگینانه و سوءتفاهم، گم می‏شود و جای اشارات دل‏نشین ابروها و ایماهای شیرین را نگاه‏های خیره و اشارات انتقادی، بهانه‏گیری‏ها و تهدیدها پر می‏كند.

چه حادثه‏ای رخ می‏دهد؟

چرا صحبت‏های دل‏نشین، از دست می‏روند؟ مسئله این جاست كه به مرور، شیوه‏های متفاوت صحبت، منافع و چشم‏اندازهای متضاد و سوءتفاهم‏ها، روی هم انباشته می‏شوند و آهنگ دل‏پذیر صحبت را تغییر می‏دهند.

بعضی از مسائل ارتباطی، ناشی از تفاوت‏های طرز تكلم زن و مرد است. اختلافِ زمانی در حاضرجوابی زن و مرد، ممكن است باعث ناراحتی طرف مقابل شود. خانم‏ها از روی عادت و در مقایسه با آقایان، به زمان بیشتری برای پاسخ‏گویی نیاز دارند و در نتیجه، زمانی را برای پیدا كردن جواب صرف می‏كنند و این موضوع، كاسه صبر آقایان را لبریز می‏كند و یا ممكن است مردی با تأنی و با جملات فاصله‏دار، حرف بزند و زنش كه حاضرجواب و بی‏قرار است، مرتب به میان صحبت او پریده، رشته كلام او را قطع كند. در این شرایط، ممكن است مرد، عصبانی شده، زن را مورد انتقاد قرار دهد و او را متهم سازد كه تو همیشه حرف مرا قطع می‏كنی و هیچ وقت نمی‏خواهی حرف‏های مرا بشنوی.

بعضی‏ها اصولاً در صحبت كردن، مهارت دارند؛ زیاد حرف می‏زنند و صحبت را كش می‏دهند. بسیاری از پرحرف‏ها، همسر خود را به بی‏توجهی متهم می‏سازند؛ مثلاً بارها از زنان شنیده‏ایم كه می‏گویند: شوهرم هرگز به حرف‏های من توجه نمی‏كند و حال آن كه شوهر، كم حرف است؛ ولی كلمه به كلمه صحبت‏های زنش را می‏تواند تكرار كند.

دلیل این گلایه، آن است كه شوهر كم حرف است؛ سكوت می‏كند و به صحبت‏های زنش گوش می‏دهد؛ ولی حالت چهره و نوع برخوردش، به گونه‏ای است كه زنش او را به بی‏توجهی به حرف‏هایش متهم می‏كند. این مشكل، ناشی از شیوه‏های متفاوت گوش دادن در زن و مرد است. مردها هنگام گوش دادن، سكوت بیشتری دارند و منظورشان موافقت با نظر طرف مقابل است؛ اما زن‏ها در مقایسه با مردها، با تغییر حالت چهره و اشارات مختلف، گوش دادن خود را بیشتر نمایان می‏سازند؛ اما مردها هم انتظار دارند رفتار مشابهی از خود نشان دهند.

در نظر بسیاری از افراد، اشارات مستمع بدین معناست كه «به صحبت‏های تو گوش می‏دهم و از آن لذت می‏برم» و یا این كه «به خود تو توجه می‏كنم و برایم مهم هستی» و برعكس، فقدان اشارات چهره، معانی منفی‏ای را تداعی می‏كند كه «برای تو احترام قائل نیستیم و حرف‏هایت برایم مهم نیست».

زوج‏ها اغلب از نقش و اهمیت این جنبه مهم ارتباطی، بی‏اطلاع هستند؛ حال آن كه طرز صحبت و گوش دادن، احترام، محبت و توجه را تداعی می‏كند و یا بی‏ توجهی، بی‏ احترامی و بی‏ مهری را می‏رساند.
زن و شوهر، با وجود شیوه‏های ارتباطی متفاوت، می‏توانند برای اجتناب از بروز كدورت‏های احتمالی، با هم به توافق برسند. در این صورت، زن یا شوهری كه با تأنی حرف می‏زند، از قطع صحبت از سوی همسرش، ناراحت نمی‏شود. افرادی كه صحبت دیگران را قطع می‏كنند، می‏توانند درباره رفتارشان، قضاوت بهتری داشته باشند كه آیا بی‏جهت و بدون عمد و قصد، صحبت را قطع كرده‏اند یا نه؟

پرحرف‏ها، می‏توانند كمتر صحبت كردن و خلاصه‏گویی را تمرین كنند و كم‏حرف‏ها هم می‏توانند مشاركت بیشتر در گفت‏وگو را یاد بگیرند. مستمع بی‏توجه، می‏تواند اشاراتی دال بر توجه داشتن به طرف مقابل را نشان دهد و گوینده می‏تواند درك كند كه سكوت، لزوماً به مفهوم بی‏توجهی نیست.

مقررات گفت‏گو

شما می‏توانید با به كارگیری روش‏های زیر، گفت‏وگوهای خود را شیرین و لذت‏بخش سازید.

1)      با همسر خود هماهنگ شوید.

2)      با علاقه گوش كنید.

3)      از قطع صحبت او خودداری ورزید.

4)      سؤالات خود را از طرف مقابل، ماهرانه مطرح كنید.

5)      سیاست و نزاكت به خرج دهید.

▪️ قانون شماره ۱:

شرط لازم صحبت ثمربخش، هماهنگی زن و شوهر است؛ به عبارت دیگر، زن و شوهر برای این كه بتوانند با یكدیگر، ارتباط سازنده‏ای برقرار كنند، باید در مسیر صحبت یكدیگر قرار گیرند؛ زیرا در بسیاری از مواقع، زن و شوهر با آن كه درباره موضوع واحدی صحبت می‏كنند، اما روش صحبت آنها به قدری متفاوت است كه نمی‏توانند ارتباطی خوب با هم داشته باشند. ممكن است زن یا شوهر، قصد تسكین ناراحتی همسر خود را داشته باشند؛ ولی برعكس، بر ناراحتی او بیفزایند.

▪️ قانون شماره ۲:

گاهی اوقات، زن شكایت می‏كند كه شوهرش به حرف‏های او گوش نمی‏دهد؛ در حالی كه شوهر می‏تواند تمام حرف‏های او را تكرار كند. این مشكل، از تفاوت و اختلاف جنسی ناشی می‏شود؛ به این معنی كه زن، هنگام گوش كردن، با ابراز كلماتی مانند راستی، آره، عجب و تكان دادن اجزای صورت یا دست، توجه خود را به طرف مقابل نشان می‏دهد و از همسر خود می‏خواهد رفتاری مشابه داشته باشد و در غیر این صورت، از همسرش عصبانی می‏شود.

▪️ قانون شماره ۳:

قطع صحبت، برای كسی كه این كار را انجام می‏دهد، شاید خیلی طبیعی باشد؛ ولی در طرف مقابل، حس نارضایتی و افكار منفی ایجاد می‏كند. قطع صحبت هم مانند سایر عادات مربوط به تكلم، ممكن است بخشی از طرز مكالمه اشخاص باشد و برخلاف برداشت كسی كه صحبتش قطع شده، ارتباطی با خودمحوری و مخالفت نداشته باشد. در این جا نیز زن و مرد، رفتار متفاوتی از خود نشان می‏دهند. مردها بیش از زن‏ها صحبت دیگران را قطع می‏كنند و این رفتار آنها، تنها درباره زن‏ها نیست. قطع صحبت از سوی مردان، الزاماً نشانه بی‏احترامی آنها به شخص مخاطب نیست.

▪️ قانون شماره ۴:

سؤال می‏تواند آغازگر صحبت و ادامه آن و سرانجام اسباب توقف و ناتمام ماندن آن گردد. بعضی‏ها به طور طبیعی، كم‏حرف هستند؛ در برخورد با این اشخاص، باید زمینه صحبت با آنان را فراهم ساخت. گاهی یك سؤال دقیق و حساب شده، می‏تواند به گونه‏ای اعجاب‏انگیز، آنها را به صحبت كردن تشویق كند؛ اما پرسشی نابهنگام، طعنه‏آمیز و بی‏تناسب، می‏تواند از ادامه صحبت، جلوگیری كند.

گاهی اوقات، طرز سؤال و لحن پرسش‏گر، ممكن است مكالمه را متوقف كند. در بسیاری از مواقع، لحن عتاب‏آمیز سؤالات، مسئله‏ساز است. «چرا دیشب دیر آمدی؟»، از سؤالاتی است كه در ادامه مكالمه، مشكل ایجاد می‏كند. به نظر می‏رسد كه سؤال كردن در یك گفت‏وگو، امری طبیعی است؛ اما گاهی ممكن است فردی كه مورد سؤال قرار می‏گیرد، پرسش را به حساب تردید در صلاحیت، دانش و یا صداقت خود تلقی كند.

از سوی دیگر، چون شخص در حال صحبت، معمولاً به صحبت خود و ادامه آن علاقه‏مند است، سؤال بیش از حد یا بی‏جا، ممكن است مسئله‏ساز شود. گاهی نیز سؤالاتی كه با چرا شروع می‏شوند، تولید اشكال می‏كنند؛ به این صورت كه این قبیل سؤالات، اغلب، مخاطب را در موضع دفاع قرار می‏دهد. استفاده از كلمه چرا، احتمالاً شماتت‏ها و خطاب‏های آمرانه و پدرانه را تداعی كند؛ چرا دیر كردی؟ چرا تلویزیون هنوز روشن است؟ این گونه سؤالات، حالت سوءظن و بی‏اعتمادی را تداعی می‏كند.

پسندها (3)
نظرات (6) مشاهده جعبه ارسال نظر
مامان فرنيا
9 اردیبهشت 94 11:14
مطالب كامل و درستي است اما من اعتقاد دارم اين مردها هستند كه اصلا گوش نميدهند حداقل در مورد خودم بارها و بارها ديدم كه با علائم مختلف مثل همانهايي كه گفتيد بله اها و سرتكان دادن مثلا نشان داده كه گوش ميده اما چند دقيقه بعد با يك جمله نشان ميده كه اصلا گوش نميداده و اين گوش ندادنها اصلا ربطي به زمانهاي بحث و مشكل نداره حتي يك حرف ساده و معمول خانه يا حتي يك برنامه ريزي براي بيرون رفتن براي همين ما يواش يواش داريم حرف زدن با هم را فراموش ميكنيم و قطعا با گوش ندادنهاش ناراحتم ميكنه و اگر همان موقع بخوام عكس العمل نشان بدم باعث بحث و بگو مگو ميشه و اگر بعدا بخوام حرف بزنم كه باز هم دچار همين گوش ندادنها ميشه و باز ميشه دور و تسلسل
یه مامان
پاسخ
یه نکته ای که من به شخصه به اون رسیدم،رابطه ی بین نوع نگاه و آرامش هست. من خودم هر وقت با این دید جلو میرم معمولا به بن بست می رسم. نوع دید و نگاه ما و انرژی های مثبت و منفی ای که از اون نوع نگاه حاصل میشه هم توی روابط تاثیر میذاره. البته هر کسی یه حدی از صبوری داره، پس برا اینکه روابط بهتر باشه اول باید صبوریمون رو بالا ببریم و بعد به اون انرژی ها و نوع نگاه هامون و ته دلمون توجه کنیم و بعد شروع کننده ی یه صحبت باشیم. شاید بعضی وقت ها این بی توجهی به صحبت ها از طرف همسران نتیجه ی صحبت ها و انتقادهایی که قبلا شنیده اند و اونها رو از شنیدن سرد کرده. معمولا انسان ها وقتی مورد تعریف و تمجید قرار می گیرند بیشتر به صحبت ها گوش میدن. پس یه قانونی رو برای خودتون وضع کنیم و اون اینه که وقتی می خوایم انتقاد و یا صحبتی رو با همسرانمون شروع کنیم، اول از خوبی ها و اون چیزهایی که توی اون هست و باعث آرامش ما هست بگیم تا بهش این اطمینان رو بدیم که صحبت های ما جنبه ی غر زدن و شکایتِ صرف رو نداره... ابنطوری بهتر جذب صحبتهامون میشن و نتیجه ی بهتری می تونیم بگیریم ان شاءالله
مامان فرنيا
9 اردیبهشت 94 11:16
البته قطعا مرداني وجود دارند كه حرف زدن و گوش دادن را بلد باشند اما در بين اقاياني كه من ميشناسم نبوده اند
یه مامان
پاسخ
از اون لحاظ؟!
مامان شبنم
9 اردیبهشت 94 12:28
سلام ممنون به خاطر این مطالب مفید ... واقعا گاهی وقتا اگر خیلی خوش شانس باشیم با ازمون و خطا به این نکته ها می رسیم گاهی هم افرادی رو می بینیم که انقدر خوش شانس نبودن که بتونن زندگی گرم و صمیمانه شون رو نجات بدن یا خیلی دیر راهشو فهمیدن
یه مامان
پاسخ
سلام همکار عزیز متاسفانه همینطوره... چه زندگیهایی که جرقه ی به آتیش کشیده شدنشون از نبود این مهارت به ظاهر کوچیک بوده...
بابا و مامان
10 اردیبهشت 94 9:41
سلام منم خیلی وقتها از حرف گوش نکردن نادر مخصوصا وقتی اخبار گوش می کنه یا غرق فوتباله حرص می خورم چون کاملا غرق میشه کم حرفیاشم بعضی وقتها حرصم میده اما وقتی یاد اون مبحث هبوی خود باشیم می افتم از حسودیم شده اروم میشم حالا من فکر می کنم اگر اون طور به قضیه فکر کنیم حتی اون رفتارشون را هم تو خودمون می تونیم توجیه کنیم یه نمونش و براتون بگم خدای من خودمم نمی دونستم اینقده حسودم اوج حسادتم وقتی گل کرد امسال قبل از سال تحویل به خاطر مسئله ای دلخوری بینمون پیش اومده بود البته من کوتاه نمیومدم و موقع تحویل سال من و یاسمن وپارسا بیدار بودیم باباشون که خسته بود خوابش برد بعد از تحویل سال یاسمن وپارسا خوابیدند منم داشتم فکر می کردم تا خوابم ببره یه دفعه یه اس مس اومد می دونید چی فکر کردم گفتم این اس مس از خونه مادرشه تو یک لحظه ارمانیه به سرعت برق و باد پریدم رو گوشی نادر و قبل از اینکه برش داره منی که اون همه قیافه می گرفتم براش گفتم سلام عیدت مبارک نادر تعجب زده و شوکه نگام می کرد خلاصه حسادت و صد البته اون بحث هبوی خود باشیم روم عجیب اثر کرد و همه چی به خیر و خوشی تموم شد اصلا یادم رفت چرا ازش دلخورم
یه مامان
پاسخ
سلام خواااااااااااااااهر همکار اول صبحی دلمون رو شاد کردید... خیلی جالب بود هم نوع نگاهتون و هم نوع نگارشتون براتون آرزوی موفقیت می کنیم
مامان پارسا
13 اردیبهشت 94 7:50
سلام ،ممنون مبحث تازه و جدیدی رو باز کردین که خیلی هم مهمه امیدوارم در رابطه با این جور مهارتها باز هم پست بذارین .
یه مامان
پاسخ
سلام مامان عزیز خواهش میشه! در واقع اگه مشکلات همسران با هم حل بشه و والدین بتونن ارتباط خوب و دوستانه ای رو با هم داشته باشن، خونواده هم رو روال می افته و بچه ها توی شرایط خوبی پرورش پیدا می کنند ... ان شاءالله در رابطه با مسایل همسران مطالب بیشتری قرار خواهیم داد...
مامان اهورا
14 اردیبهشت 94 17:07
سلام چقدر خوبه که از این مطالب هم توی مدرسه داریم ،من هم اعتقاد دارم که اگه زمان مناسب صحبت کردن رو پیدا کنیم و کمی دندون رو جگر بزاریم بهتر میتونیم به نتیجه برسیم شوهر منم وقتی از سرکار میاد معمولا خسته است بعد از کمی استراحت وقتی میبینه من ساکتم خودش سر صحبت رو باز میکنه که چه خبر امروز چیکار کردین،و اونوقته که من ...... اما بحث و ناراحتی وقتی پیش میاد که من هم کلافه باشم و از راه نرسیده شروع به صحبت و البته غر غر کنم اونوقته که کار به ناراحتی و درک نکردن و... میکشه و اما لحن صحبت هم فوق العاده موثره ،بعضی اوقات یک کلمه کوچیک من شوهرم رو ناراحت میکنه وقتی میگم حرف بدی که نزدم ،میگه نه لحنت بد بود به هر صورت باید با این مردان ونوسی کنار اومد تا بتونیم به آرامش برسیم ممنون از مطالب خوبتون
یه مامان
پاسخ
ســــلام مامان عزیز ممنون از استقبال گرمــتون اون دندون رو جگر گذاشتن رو خوب اومدید نکته ی پایانیتون درباره ی لحن صحبت کردن هم خیلی خوب و به جا بود، ممنـــــــــــــــــونیم