مــدرســـه ی مــامــان هـا

اینجا برای تربیت فرزندانمون همگی هم معلم هستیم و هم شاگرد!...

اگر همیشه با فرزند خود دعوا دارید...

1397/6/5 8:15
نویسنده : یه مامان
164 بازدید
اشتراک گذاری

آتش بس! با فرزند خود صلح کنید


 اگر همیشه با کودک خود جنگ و دعوا دارید، از این ایده های صلح استفاده کنید شاید آرامش به خانه شما هم بازگردد.

به طور مثال، اگر کودک اتاق به هم ریخته ای دارد و همیشه از بیرون یا مدرسه که می آید همه لباس ها و کیف خود را روی زمین پرت می کند، لازم نیست مدام با او دعوا کنید که باید اتاقت را جمع و جور کنی، لباس هایت را از رخت آویز آویزان کنی، جوراب هایت را داخل سبد بیندازی، کیفت وسط اتاق نباشد و ... .این بحث ها همیشه بین مادر و فرزند هست و هیچ گاه هم به نتیجه نمی رسد. کودک به جای حرف گوش دادن، در روی شما می ایستد و می گوید این اتاق من است و دوست دارم به هم ریخته باشد. دوست دارم لباس هایم را روی زمین پرت کنم.

از آنجا که اصولا واکنش های رایج والدین همچون فریاد کشیدن، غر زدن و تهدیدهای توخالی فقط باعث بدتر شدن اوضاع می شوند، بهتر است از روش های هوشمندانه زیر بهره بگیرید.

واکنش اشتباه: بزرگ کردن هر کار زشت کوچک

استراتژی هوشمندانه تر: تشخیص اینکه چه چیزی ارزش دعوا دارد

بهترین و هوشمندانه ترین روش در مقابل رفتارهای بد کودک این است که تشخیص دهید کدام رفتار او ارزش جنگ و دعوا دارد. سعی کنید در مورد مسایل کوچک زبان به دندان بگیرید و جو خانه و رابطه خود با فرزندتان را برای هیچ و پوچ خراب و ناآرام نکنید.

تاکتیک مفید:

در طول یک روز، همه کارهای فرزند خود که موجب ناراحتی و غر زدن شما می شود را یادداشت و سه تا از آنها را انتخاب و روی آنها تمرکز کنید.

اگر به کارهای اشتباه بیشتری از او گیر بدهید، ممکن است در روی شما بایستد. وقتی فقط روی سه موضوع فوکوس می کنید، بسیار سریع تر و راحت تر می توانید برای حل آنها راهکار پیدا کنید. به طور مثال، می توانید حلقه بسکتبالی در اتاق کودک نصب کنید و زیر آن سبد بگذارید تا لباس های کثیف خود را داخل آن پرتاب کند. به این ترتیب، به حالت بازی، همه لباس های کثیف را داخل سبد لباس چرک ها می اندازد.


واکنش اشتباه: همیشه و همه جا بحث کردن

استراتژی هوشمندانه تر: اعلام آتش بس

این ذات آدمی است همه ما دوست داریم که در لحظه به بحث و مشاجره پایان دهیم. اما بهترین کار این است که در همان لحظه عصبانیت یا ناراحتی حرفی به زبان نیاوریم. به طور مثال، مادری که سه فرزند کوچک دارد در انتهای روز با خستگی و ناامیدی داد می زند که اگر وسایل خود را جمع نکنید همه آنها را در کیسه زباله می اندازم. این تهدید توخالی است و کودک هم این را متوجه می شود.

بهتر است، اجازه دهید مدتی سپری شود تا هر دو طرف آرام شوید و در مورد مشکلاتتان با آرامش گفتگو کنید و اجازه دهید کودک هم حرف های خود را بگوید و با هم راهکاری پیدا کنید و مسایل را برطرف کنید

واکنش اشتباه: دور شدن از فرزند هنگامی که به شما نزدیک می شود.

استراتژی هوشمندانه تر: از نظر فیزیکی به او نزدیک شوید.

بسیاری از والدین از اتاقی دیگر – مثلا آشپزخانه – با کودک خود بحث و گفت‌وگو می کنند. اما باید توجه داشته باشید وقتی از راه دور با کودک صحبت می کنید او احساس می کند که شما حرفی را به او تلقین می کنید و این مکالمه دوطرفه نیست. بهترین روش این است که وقتی فرزند نوجوان شما می خواهد حرف بزند در مقابل او و با هم چشم در چشم باشید.

واکنش اشتباه: نشان دادن اینکه که رئیس چه کسی است

استراتژی هوشمندانه تر: معامله کردن

اگر با کودک خود معامله کنید به هیچ عنوان بی عرضه به نظر نمی رسید. بچه ها اصولا قوانینی که خودشان در وضع آنها نقش داشته اند را دوست دارند. در این جا اگر کمی هم بلوف بزنید، بد نیست.

به طور مثال، اگر می خواهید کودک ساعت 10 شب بخوابد، برای توافق کردن با هم از ساعت 8:30 آغاز کنید و اجازه دهید کودک سر زمان خواب با شما چانه بزند. مسلما شما هدف نهایی خود را می دانید و به همین منظور، وقت چک و چانه زدن های کودک به ساعت 10 رسید، دیگر بحث را تمام کنید. هرگز در مورد کاری که نمی توانید به فرزند خود اجازه انجام آن را بدهید، با او وارد معامله نشوید.

👈سه روشی که هرگز جواب نمی دهد (بنابراین خیلی تلاش نکنید)

۱-  تمسخر یا متلک انداختن:

 والدین تصور می کنند با طعنه زدن به کودک یا متلک انداختن به او می توانند او را به انجام کاری مجبور کنند. اما باید بدانید این روش به هیچ وجه جوب نمی دهد و شاید برعکس، باعث شود تا فرزند در روی شما بایستد و حرفی بزند که موجب ناراحتی بیشتر شما بشود.

اگر انتظار احترام دارید خودتان هم باید به آنها احترام بگذارید.


۲- یادآوری خاطرات: 

بیان داستان ها و خاطراتی که مثلا شما وقتی در سن فرزند خود بودید، چه می کردید بسیار کلیشه ای است و گاهی فقط ارزش و قابل اعتماد بودن شما را کاهش  می دهند پس در مرور خاطرات خود برای فرزندتان کمی بیشتر دقت کنید

۳- لقب گذاشتن روی فرزند: 

هنگامی که کودک خود را با لقب های منفی صدا می کنید (هی تنبل، چطور این کار را انجام می دهی؟) به هیچ عنوان عقلانی و درست نیست. از نظر روانشناسی، شما با این کار وارد منطقه خطرناکی می شود.

شنیدن مداوم این کلمات و لقب ها می تواند در روح و ناخودآگاه کودک نفوذ کند و او واقعا به همان آدمی تبدیل شود که شما از روی ناراحتی به وی نسبت داده اید. درست است که شما هم خسته می شوید اما باید به عواقب کارهایی که انجام می دهید، خوب فکر کنید.

پسندها (7)
نظرات (1) مشاهده جعبه ارسال نظر
انصراف
مامان صدرامامان صدرا
5 شهریور 97 8:51
عالی و مفید 👌
فکر کنم همه این مشکل رو داشته باشن راهکار عالی بود👌🙏
یه مامان
پاسخ
بله واقعا مشکلی هست که متاسفانه خیلی وقتا باهاش درگیر میشیم
امیدوارم همه بتونیم اعلام آتش بس کنیمزیبا
1